24 Mayıs 2026’da, SpaceX, yeni jenerasyon Starship V3 roketinin ilk uzay fırlatışını gerçekleştirdi. Güney Teksas’taki Starbase tesisinde inşa edilen ikinci fırlatma rampasından yapılan bu test uçuşu, 22 Mayıs’ta, Türkiye saati ile gece yarısından sonra başarıyla gerçekleştirildi. Yaklaşık 124 metre yüksekliği ile dikkat çeken bu dev roket, şimdiye kadar üretilen en güçlü roket sistemi olma özelliği taşıyor. Bu uçuş, Ekim 2025’ten bu yana yapılan ilk Starship uçuşu olma niteliği taşımaktadır.
“Flight 12” adı verilen bu görev, SpaceX’in tamamen yenilenen Starship Version 3 platformunun ilk test uçuşuydı. Yeni tasarım, şirketin Ay ve Mars’a yönelik yürütmeyi planladığı görevler için gereken operasyonel altyapının temelini oluşturuyor.
Ancak görev, beklenildiği gibi sorunsuz geçmedi. Kalkış esnasında Super Heavy güçlendiricisinde bulunan 33 Raptor motorundan biri arızalandı. Ayrıca, üst kademe olan Ship 39 da kalkış sırasında altı ana motorundan birini kaybetti. Buna rağmen, araç kalan motorlarıyla uzaya ulaşmayı başardı. SpaceX’in canlı yayını sırasında şirket yetkilisi Dan Huot, aracın tam olarak planlanan yörüngeye yerleşemediğini belirtti fakat uçuşun kabul edilebilir sınırlar içinde sürdüğünü ifade etti. Motor kaybına rağmen, uçuş sistemlerinin görev profilini sürdürdüğü aktarıldı.
Fırlatma işlemi, gece yarısından sonra 01:30’da gerçekleşti ve yaklaşık iki dakika yirmi saniye sonra Super Heavy ile Ship’in ayrılması sağlandı. Yeni V3 tasarımında, önceki nesilden farklı olarak ayrılma halkasının roketten kopmadığı ve yapının doğrudan güçlendiriciye entegre edildiği vurgulandı.
Ayrılmanın ardından Super Heavy, Starbase yönüne dönüş yapmaya çalıştı, ancak sistem beklenildiği gibi çalışmadı ve güçlendirici kontrollü inişini gerçekleştiremedi. SpaceX, daha önceki görevlerde güçlendiriciyi mekanik “chopstick” kollarıyla havada yakalamayı başarmıştı; ancak Flight 12 için yeni donanımı riske atmamak amacıyla Super Heavy’nin Meksika Körfezi’ne kontrollü olarak iniş yapması planlanmıştı. Ne yazık ki, araç okyanusa sert bir şekilde düştü, fakat belirlenen güvenli alana inmeyi başardı.
Görev kapsamında Ship 39, toplamda 22 farklı yük taşıdı. Bu yüklerden 20’si Starlink uydularının maket versiyonları olurken, iki gerçek Starlink uydusu görüntüleme sensörleriyle donatıldı. Bu yükler, fırlatmadan yaklaşık 17 dakika sonra uzaya bırakıldı. Kamera taşıyan iki Starlink uydusu, Starship’in ısı kalkanı karolarını görüntülemekle görevlendirildi. Amaç, yeniden giriş öncesinde olası hasarların uzaktan tespit edilip edilemeyeceğini test etmekti.